Mama heeft hoofdpijn

Deze zag ik vanmiddag op de arm bij een van de meiden van m'n therapiegroep "If you want to be strong learn how to fight alone."

Afgelopen nacht bijna niet geslapen, ik haalde het onlangs in m'n hoofd om tattoeages te laten zetten op de achterkant van m'n onderbenen... Nu is dat dus aan het genezen en het jeukt verschrikkelijk en ik mag d'r aankomen! Ver-schri-kkel-ijk! Uiteindelijk om half7 opgestaan, vrijwillig, wtf. Lol. Achja ik heb het vanochtend lekker relaxed aan kunnen doen en dat kwam me ten goede. Desondanks ik niet geslapen had was ik niet moe.  M'n week begint met een van m'n favoriete sessies, Kernoplettendheidsvaardigheden oftewel aandachtsvaardigheden die zich richten zich op het bewust leren omgaan met en aandacht besteden aan jezelf en je omgeving. Het doel van de sessie is om op een oordeelvrije manier, het bewustzijn en de aandacht te vergroten voor de ervaringen en handelingen in het hier en nu. Hierdoor vergroot het zelfinzicht, kan men emoties beter leren herkennen en verdragen, vergroot je de afstand t.o.v. niet helpende gedachten, emoties en/of sensaties...

Gisteren nog even boeken gaan shoppen, over mindfulness, 'n werkboek m.b.t. hoogsensitiviteit, 'n paar kinderboeken waaronder eentje over wat je allemaal mist als je 'n dag niet naar school gaat; ik vertelde het aan m'n kinderen door de ogen van het zoontje dat niet altijd even graag naar school gaat, ik zeg het je, wat een schot in de roos is het! Ik haal zeker nog een exemplaar voor bij Nant. Ik zoek de titel zeker nog op voor je. Ik beloofde Nant rond 16u00 terug bij hem te zijn,  maar ik geraakte aan de babbel met de dame van de boekenwinkel,  het was iets voor 16u00 toen ik er buiten was maar besloot op terugweg nog even bij een kledingwinkeltje te stoppen... Intussen was het blijkbaar 16u35 en was Nant me komen zoeken, hij heeft me dan compleet voor schut gezet in een volle winkel, toen hij vertrok vroegen twee wildvreemden of het wel ging met me... Tja... Ik voelde me klein. Ik vertrok meteen naar Nant en begon mij spullen te verzamelen, na heel ...

"Bordeline individuals are the psychological equivalent of third-degree-burn patients. They simply have, so to speak, no emotional skin. Even the slightest touch or movement can create immense suffering." -Marsha Linehan

Gisterenochtend meteen een gesprek met Maarten en zijn collega... Ze worden van buitenaf ingeschakeld. Ze hebben dus niks te maken met de afdeling waar ik op de wachtlijst sta. Het ging vooral over hun onderzoek naar ADHD bij me.  In de loop van volgende week/weken worden er bijkomende tests gedaan. Ik had eerder al aangegeven dat ik er m'n ouders/familie buiten wilde houden,  ik heb ze gewoon carte-blanche gegeven, ik wil beter worden het intereseerd me zo onderhand nietmeer hoe.  De rest van de dag vulde zich met ergo en relaxatie therapie, ontzettend fijn.  Goh ik ben 'n beetje kort eh... Vanmiddag toen ik me bij Nant boven aan het make-uppen was zag ik een auto zoals die van m'n zus voorbij rijden, ik bleef even kijken of hij snel zou keren, en ja hoor daar reed 't lief van de zus heel stil en druk wijzend voorbij. Ik snelde nog naar buiten maar was te laat. Nant woond in een doodlopende straat waar je alleen komt als je d'r moet zijn....

Ik was aan de late kant vanochtend, de meesten waren al vertrokken naar de Ergotherapie, maar ik besloot te wachten op eentje die d'r nog niet was. Intussen kreeg ik een papiertje voor een afspraak morgen om 09u00 met iemand van volgens mij de therapiegroep waar ik op de wachtlijst sta. Heb eigenlijk niet zoveel zin om naar een andere afdeling te gaan. Uiteindelijk liepen we met vier naar de sessie.  Ik zou verder doen aan m'n string art, maar toen ik een ander bezig zag met krantensnippers op 'n ballon te plakken besloot ik dat te doen... Wordt het een kip, een luchtballon, of nog wat anders geen idee. Tussendoor vulde ik nog even m'n weekevaluatie-en-plannen-voor-het-weekend blad in dat in de namiddag werd besproken. Groepstherapie met (m)'n Psychologe... Dan is iedereen vrij voluit te praten over wat hen bezighoud. Daar is me niets in het bijzonder van bijgebleven. Heb me enkel negatief uitgelaten over de PAAZ in Genk. Ik voelde me daar...

Hoi hoi, vanochtend op gesprek bij de Arts van mijn werk.  Nant reed; het is comfy een uurtje rijden tot aan m'n werk, als passagier lijken die kilometers veel langer te duren, voor mij voelt het als bestuurder helemaal niet zo ver. Maar als passagier vind ik mezelf tochwel een beetje een ontzettende gekkerd om zo'n afstand dagelijks te doen voor 'n fysiek zware job.  Ik vergat mijn badge en ook de brief van OPZC Rekem. Het gesprek was kort, ik gaf aan dat ik terug aan het werk wou in combinatie met m'n opname in Rekem; er werd een brief opgesteld met vraag naar info over o.a. mijn situatie, behandeling, en of ze me in staat achten terug te gaan werken. Lol natuurlijk ben ik niet in staat om terug te gaan werken, niet eens 'n beetje. Maar ik wil m'n werk absoluut niet kwijt. Ik heb zo vaak op m'n werk, tijdens m'n werk tegen auto's liggen janken. En weet je, die auto heeft daar helemaal niks aan, die willen gewoon dat je je niet ...