Mama heeft hoofdpijn

"Bordeline individuals are the psychological equivalent of third-degree-burn patients. They simply have, so to speak, no emotional skin. Even the slightest touch or movement can create immense suffering." -Marsha Linehan

Gisterenochtend meteen een gesprek met Maarten en zijn collega... Ze worden van buitenaf ingeschakeld. Ze hebben dus niks te maken met de afdeling waar ik op de wachtlijst sta. Het ging vooral over hun onderzoek naar ADHD bij me.  In de loop van volgende week/weken worden er bijkomende tests gedaan. Ik had eerder al aangegeven dat ik er m'n ouders/familie buiten wilde houden,  ik heb ze gewoon carte-blanche gegeven, ik wil beter worden het intereseerd me zo onderhand nietmeer hoe.  De rest van de dag vulde zich met ergo en relaxatie therapie, ontzettend fijn.  Goh ik ben 'n beetje kort eh... Vanmiddag toen ik me bij Nant boven aan het make-uppen was zag ik een auto zoals die van m'n zus voorbij rijden, ik bleef even kijken of hij snel zou keren, en ja hoor daar reed 't lief van de zus heel stil en druk wijzend voorbij. Ik snelde nog naar buiten maar was te laat. Nant woond in een doodlopende straat waar je alleen komt als je d'r moet zijn....

Ik was aan de late kant vanochtend, de meesten waren al vertrokken naar de Ergotherapie, maar ik besloot te wachten op eentje die d'r nog niet was. Intussen kreeg ik een papiertje voor een afspraak morgen om 09u00 met iemand van volgens mij de therapiegroep waar ik op de wachtlijst sta. Heb eigenlijk niet zoveel zin om naar een andere afdeling te gaan. Uiteindelijk liepen we met vier naar de sessie.  Ik zou verder doen aan m'n string art, maar toen ik een ander bezig zag met krantensnippers op 'n ballon te plakken besloot ik dat te doen... Wordt het een kip, een luchtballon, of nog wat anders geen idee. Tussendoor vulde ik nog even m'n weekevaluatie-en-plannen-voor-het-weekend blad in dat in de namiddag werd besproken. Groepstherapie met (m)'n Psychologe... Dan is iedereen vrij voluit te praten over wat hen bezighoud. Daar is me niets in het bijzonder van bijgebleven. Heb me enkel negatief uitgelaten over de PAAZ in Genk. Ik voelde me daar...

Hoi hoi, vanochtend op gesprek bij de Arts van mijn werk.  Nant reed; het is comfy een uurtje rijden tot aan m'n werk, als passagier lijken die kilometers veel langer te duren, voor mij voelt het als bestuurder helemaal niet zo ver. Maar als passagier vind ik mezelf tochwel een beetje een ontzettende gekkerd om zo'n afstand dagelijks te doen voor 'n fysiek zware job.  Ik vergat mijn badge en ook de brief van OPZC Rekem. Het gesprek was kort, ik gaf aan dat ik terug aan het werk wou in combinatie met m'n opname in Rekem; er werd een brief opgesteld met vraag naar info over o.a. mijn situatie, behandeling, en of ze me in staat achten terug te gaan werken. Lol natuurlijk ben ik niet in staat om terug te gaan werken, niet eens 'n beetje. Maar ik wil m'n werk absoluut niet kwijt. Ik heb zo vaak op m'n werk, tijdens m'n werk tegen auto's liggen janken. En weet je, die auto heeft daar helemaal niks aan, die willen gewoon dat je je niet ...

Dinsdaggg, werd ik meteen door een van mijn mentors erop gewezen dat ik er wat moe uitzag, ik had gisteren in mijn weekendevaluatie vermeld dat ik enorm slecht sliep misschien daarom dat ze het opmerkte? of omdat ik geen make-up op had? anyway fijn dat ze het opmerkte, daar konden we wat mee, ze maakt een afspraak op bij de Arts voor verder overleg. Top. De dag zou beginnen met Expressie, de vaste therapeut voor die sessie was er niet en werd overgenomen door een ander... Ze wist niet zo goed wat doen en we hadden het snel over onze kinderen. Ze nam ook het uurtje sport over maar bij gebrek aan een lokaal mochten we Ergotherapie gaan doen. Ik ben op dit moment bezig met een stringart van Snoopy op hout. Het eerste uurtje in namiddag ging over bewustwording met een bodyscan oefening, als huiswerk gaan we die thuis drie keer uitvoeren. In de les kon ik er mijn aandacht moeilijk bijhouden, ik heb zowat overal gezeten met "The Joker", vooral op ons uitje in de...

Sinds ik bij OPZC therapie volg kijk ik altijd uit naar maandag, de ochtend begint dan steeds met voor mij een van de boeiendste en tegelijk ook moeilijkste sessies gegeven door mijn Psychologe; Kernoplettendheidsvaardigheden , het is op mindfulness gebaseerd. Dat is écht iets waar aan ik moet werken. Leven in het hier en nu. Bewust aandacht vestigen op het moment. Leren onderscheid maken tussen mijn rationele, wijze en emotionele geest. Nadien hadden we tijd om onze weekendevaluatie in te vullen, ik gaf mezelf een 6/10 Zaterdag toen ik m'n tattoo had laten zetten moest ik mezelf tegenhouden om niet naar "The Joker" te rijden, gelukkig nam mijn rationele geest het over. Vandaar vooral de lage score. En ook omdat ik nog steeds slecht slaap, niet genoeg tijd doorbreng op mijn appartement, te weinig bezig ben met m'n prinsjes,... In de volgende sessie gingen we daar verder op in. Ik stond vanochtend op met zo'n gevoel van misschien moet ik OPZC laten...