Mama heeft hoofdpijn

Zowat niet geslapen, migraine hield me wakker, maar kreeg het niet voor elkaar om op te staan voor iets in te nemen. Iets na 7 opgestaan en in pyjama maar mét sneakers sportkleding op mijn appartement gaan halen. Verder liep de dag gisteren wel oké. Met onder meer Mindfulness & Hippotherapie, klopt, met paarden maar daar heb ik écht niks mee dus die liet ik aan me voorbij gaan. Bij de fitness kon ik m'n ei dan wel weer kwijt. Tijdens Kernoplettendheid bedacht ik me hoe snel we tijdens het beschrijven van iets er toch al meteen een oordeel in steken. En met betrekking tot Kernoplettendheid ook huiswerk meegekregen, dat is natuurlijk bewust gedaan.  Tijdens de laatste sessie gingen we aan de slag met Origami, een cadeautje vouwen met daarin een complimentje voor je buur. Leuk! Het ja klinkt zo raar als ik het nalees, maar voor mij was het echt even niks denken. En dat lukt me momenteel niet zonder ondersteuning. Ik moest de sessie vroegtijdig afbreken, afspraak met e...

Nadat ik afgelopen vrijdag, veel vroeger dan verwacht, te horen kreeg dat ik na het weekend welkom was in Rekem. Was het gisteren zover. Goed ding dat het opeens zo snel ging, niet teveel kunnen nadenken. Ik neem 's ochtends een dosis medicatie die hoog genoeg is om m'n focus dusdanig af te vlakken dat het nietmeer veilig is om met de auto te rijden. Anyway nadat we de kinderen naar school hadden gebracht reed Nant me naar Rekem. De zenuwen gierden door mijn lijf! 6 Weken ga ik er in observatie. Ik werd ontvangen door de dame die het intake gesprek deed. Tijdens het wachten op wat komen zou herkende ik een medepatiente uit Genk, leuk! Nadien een gesprek met-ik-weet-niet-wat-haar-functie-was over mijn problematiek. Vervolgens een heel goed gesprek met een Psychiater, er werd voor het eerst  hoogsensitiviteit vermeld. Dat stond kennelijk in mijn dossier, maar met mij is daar nooit over gesproken. Mijn dosis Sipralexa werd terug verlaagd en ik kreeg een andere ins...

Jeejtje wat een kutdag, ik heb zonet m'n slaapmedicatie genomen en zit met een warme choco erbij te wachten tot die inkickt. Afgelopen nacht voor het eerst in maanden geen nachtmerries gehad tot zover hoera-hoera-hoer-a. Tot ik hoorde dat The Joker een nieuwe relatie had. Toen was ik ineens weer helemaal van het padje af. Heb me gsm dan aangezet... En ja... Helemaal over de rooie... Heb wel meteen contact gezocht met me collega's en me beste vriendinnen. Ik ga morgen naar Rekem en had nog wat spullen op m'n appartement nodig, die ging ik samen met me ene zoontje halen terwijl Nant met het andere zoontje naar de kapper ging nadat hij voor de vierde keer dit schooljaar met luizen naar huis kwam. Dwars door alles heen ben ik ook erg blij dat ik me zus of ouders zo goed al niks van gehoord heb, had echt zoiets van... Die gaan vanalles proberen omdat ze me niet kunnen bereiken. M'n medicatie begind te werken, dus schrijf morgen wel weer verder voor dat Nant me naar bove...

Alleen op de wereld van Hector Malot. Het was een rommelmarktvondst van m'n favorite teacher of all time, hij las eruit voor gedurende het schooljaar. Het hele verhaal zit nog precies in mijn hoofd zoals hij het vertelde, bijna 25jaar geleden. Herken je dat gevoel, dat je denkt dat je een eeuwigheid de tijd hebt met iemand, maar dat dat eigenlijk niet zo is? You think you have forever but you don't. Morgen, 2jaar geleden stapte je uit het leven. Alleen op de wereld dat was zo'n beetje de rode draad doorheen je leven. Je ouders, gescheiden, zaten liever op café dan voor je te zorgen... Daardoor bracht je tot een jaar of 12 veel tijd bij "mijn thuis" door, m'n ouders spraken er lang over om je te adopteren. We waren twee handen op een buik. Je gaf kleur aan een groot deel van m'n kindertijd. We maakten plannen voor later als we groot waren ging je een cabrio kopen en gingen we samen naar Euro Disney... Wat een heerlijk kind was je, m'n o...

Na de hele week uitgekeken te hebben naar Hans Teeuwen op Q2 en er vervolgens maar een zinnig iets uit te vinden komen, moest ik denken aan deze van Toon Hermans; Sterven doe je niet ineens, maar elke dag een beetje. En alle beetjes die je stierf, 't is vreemd, maar die vergeet je. Het is je dikwijls zelfs ontgaan, je zegt: 'Ik ben wat moe!' Maar op een keer, dan ben je aan het laatste beetje toe.

Ik was naar   Salvage Hunters op Discovery Channel aan het kijken toen deze voorbij kwam, het aapje op de kinderstoel intrigeerde me meteen. Hij is nog te koop en er stond ook een prachtig tekstje bij de advertentie. Wait for me and I'll come back, Dodging every fate! "What a bit of luck!" they'll say, Those that would not wait. They will never understand How amidst the strife, By your waiting for me, dear, You had saved my life. Only you and I will know How you got me through. Simply - you knew how to wait - No one else but you.  Wait For Me by Konstantin Simonov (1941) (exert). Bron; Doe & Hope

Euhm…. Zonet heeft  Rekem terug gebeld... Maandag kon ik instappen, voor 6weken diagnostiek. 09u00 tot 16u00 Ik ben wel blij denk ik? Ze vroeg hoe het met me was, en dan merk ik wel dat ik nog verder van mezelf afgedreven ben tegenover mijn laatste opname in Genk. Ik weet en zie dat natuurlijk zelf ookwel, maar om jezelf dan horen te antwoorden op de vraag hoe het met je gaat en je gewoon met je ziel open en bloot kan antwoorden dat is toch confronterend.